Zekerheid te midden van onzekerheid

Wat doet onzekerheid met je? Dingen gaan anders dan je van te voren had gedacht of gehoopt. Het coronavirus heeft laten zien hoe de wereld ineens op z'n kop kan staan. We hebben er allemaal in meer of mindere mate mee te maken gehad. Daniël en Elske van de Vlag (werkzaam met WEC in Zuid-Afrika) kunnen meepraten over plotselinge veranderingen en de bijbehorende onzekerheid. Vorig jaar augustus kwamen zij terug naar Nederland vanwege een verlopen visum, maar ze konden op dat moment niet vermoeden wat hen te wachten stond.

Terugkeer naar Zuid-Afrika was sowieso onzeker, omdat het land gebukt ging onder een strenge lockdown vanwege het hoge aantal coronabesmettingen. Toch was het niet corona dat hen zo lang (nu bijna een jaar) in Nederland heeft gehouden. Daniël en Elske vertellen hierover: "Bij de aanvraag van een nieuw visum voor vrijwilligerswerk bleek dat dit visum niet langer werd verstrekt. De onzekerheid nam toe. Tot op dit moment is deze situatie nog onduidelijk. Het niet weten waar je aan toe bent gaat aan je knagen. Wat wil God dat we gaan doen? Is het nog mogelijk om terug te gaan naar Zuid-Afrika? En hoe kijken we naar dit proces als gezin?" 

Hoe zijn jullie met deze onzekerheid om gegaan?

"We hebben een week van gebed ingelast, samen met de kinderen. Die  tijd heeft ons rust en perspectief gegeven. Geen duidelijke antwoorden maar wel de zekerheid dat God onze toekomst in Zijn handen heeft. We zijn praktisch bezig geweest door verschillende scenario’s uit te werken. Zo probeerden we ook voor de kids zo veel mogelijk zekerheid te creëren te midden van alle onzekerheid.  Het eerste scenario houdt in dat we  alsnog een visumaanvraag kunnen doen en met dat visum voor langere tijd terug kunnen naar Zuid-Afrika. Het tweede scenario betekent dat we niets van de ambassade horen en dus geen visumaanvraag kunnen doen. Dat betekent dat we hooguit voor een paar weken op een toeristenvisum naar Zuid-Afrika kunnen teruggaan. We gaan dan ons werk afronden en afscheid nemen van alles wat ons daar lief is. Welk scenario het wordt is nu nog onzeker. Maar als je het ons eerlijk vraagt: in ons hart zijn we nog erg aan het worstelen met het tweede scenario."

Wat hebben jullie vooral geleerd in de afgelopen periode?

"Voor ons voelen de afgelopen maanden als een emotionele achtbaan. We worden heen en weer geslingerd tussen hoop en wanhoop. Het ene moment horen we dat we eindelijk weer een visum kunnen aanvragen en zetten we alles in gang om papieren rond te krijgen. Het andere moment blijkt dat het toch niet kan en staan we gevoelsmatig weer op drijfzand. Wat we hiervan leren is dat we onze ogen gericht moeten houden op de God die ons gezonden heeft. Door dicht bij Hem te blijven en zo perspectief te houden. Het voelt alsof we op dit moment op een kruispunt in ons leven staan. Op een kruispunt is het de bedoeling dat je stil staat en je opties overweegt. Welke kant moeten we op? Wat zegt de Heer tegen ons? Het vraagt om een luisterende, afhankelijke houding naar Hem die ons richting geeft. Stil staan is iets wat velen van ons, en zo ook wij, niet meer gewend zijn. We willen vooruitgang, resultaat en productiviteit. Toch staan wij nu op zo’n kruispunt. Hier wordt van ons gevraagd om de tijd te nemen en te luisteren welke kant we op mogen gaan. Wat de uitkomst ook is, we zijn overtuigd dat de beste plek aan Gods zijde is. Ook wanneer onze hemelse Vader de richting voor ons als gezin verandert. Het draait immers niet om onze wil, maar om Zijn wil."

Welke voorbeelden kennen jullie van mensen die met onverwachte veranderingen moesten omgaan?

"Onze missiepost in Zuid Afrika, Melusi, is tijdens de lockdown geconfronteerd met onverwachte veranderingen. De short-termers moesten binnen een paar dagen plotseling naar huis omdat het luchtruim ‘op slot’ ging. Outreaches naar de omliggende townships waren niet langer mogelijk. We moesten andere manieren vinden om de mensen te bereiken. Zowel met voedsel als met het goede nieuws van het Evangelie. Er ontstond een enorme vraag naar voedselpakketten. Mensen zaten werkloos thuis en hadden dus geen geld om voedsel te kopen. Melusi heeft met ondersteuning van organisaties in Nederland enorm tot zegen kunnen zijn door dagelijks veel mensen te kunnen voorzien van voedselpakketten. Vele honderden families kwamen bij Melusi aan de deur voor voedsel. Het was mooi om te zien hoe God in deze crisis Melusi gebruikte om tot zegen te zijn."

Hoe kijken jullie naar de toekomst?

"In de onzekerheid is onze hemelse Vader ons anker en stellen we ons vertrouwen op Hem. Wij mogen verwachtingsvol afwachten. En dat geeft vrede in ons hart! Waarom? Omdat we geloven dat wat de toekomst ook brengt, we worden geleid door Gods hand!"

25-08-2021